Türkiye'de Kurumsal Raporlamanın Dönüşümü: Finansal Rapordan Sürdürülebilirlik ve Entegre Raporlamaya Geçiş

Özet

Bu makale, Türkiye'de kurumsal raporlamanın evrimsel dönüşümünü ele almaktadır. Süreç, geleneksel, yasal uyumluluk odaklı Faaliyet Raporu aşamasından, finansal olmayan verileri kapsayan Sürdürülebilirlik Raporlaması'na ve nihai olarak tüm değer yaratma unsurlarını bütünleştiren Entegre Raporlama'ya doğru ilerlemektedir. Dönüşümün ana itici güçleri, küresel Çevresel, Sosyal ve Yönetişim (ÇSY) beklentileri ve uzun vadeli değer yaratma stratejisine geçiş gerekliliğidir. Dönüşümdeki en kritik gelişme, Türkiye Sürdürülebilirlik Raporlama Standartları'nın (TSRS) 2024 itibarıyla belirli büyüklükteki ve sektördeki işletmeler için zorunlu hale gelmesidir. TSRS, Uluslararası Sürdürülebilirlik Standartları Kurulu (ISSB) temel alınarak Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu (KGK) tarafından yayımlanmıştır. Makale, şirketlerin TSRS'ye uyumu için gerekli yol haritasını; Çifte Önemlilik analizi, kurumsal yapılanma ve veri yönetimi başlıkları altında detaylandırmaktadır. Zorunlu Sürdürülebilirlik Raporlaması, şirketlerin entegre düşünce felsefesiyle şekillenen Entegre Raporlama'ya geçişinin ön koşulu olarak değerlendirilmektedir. Entegre Raporlama, Uluslararası Entegre Raporlama Konseyi (IIRC) çerçevesini esas alarak, strateji, yönetişim ve performansı altı sermaye (finansal, üretilmiş, entelektüel, insan, sosyal ve ilişkisel, doğal) üzerinden bütüncül bir bakış açısıyla sunmayı hedefler. Bu süreçte mali müşavirlik mesleği, finansal ve finansal olmayan verilerin güvenilirliğini sağlayarak, stratejik danışmanlık rolüyle raporlama sürecinin merkezinde yer alan stratejik bir ortağa dönüşmektedir. Sonuç olarak makale, TSRS zorunluluğunun ve AB Yeşil Mutabakatı/CSRD gibi küresel düzenlemelerin baskısıyla, Türkiye'deki kurumsal raporlamanın kaçınılmaz olarak bütüncül ve ileriye dönük bir Entegre Raporlama felsefesine doğru ilerlediğini vurgulamaktadır.